MARK STRAND

DINGEN HEEL HOUDEN

In een veld
ben ik het gebrek
aan veld.
Dit is
altijd het geval.
Waar ik ook ben
ben ik wat ontbreekt.

Wanneer ik loop
verdeel ik de lucht
en altijd
stroomt de lucht naar binnen
om de ruimtes te vullen
waar mijn lichaam is geweest.

Wij allen hebben redenen
om te bewegen.
Ik beweeg
om dingen heel te houden.



Keeping things whole. www.alberthagenaars.nl

ARMEL GUERNE (1911-1980)

HET LEVENDE GEWICHT VAN HET WOORD

Men kan schrijven, en men schrijft;
Men kan zwijgen, en men zwijgt.
Maar om te weten dat de stilte
De grote en enige sleutel is,
Moet men door alle symbolen heen dringen,
De beelden verslinden
Luisteren om niet te horen,
Ondergaan tot aan de dood
Als een verbrijzeling
Het levende gewicht van het woord.



LE POIDS VIVANT DE LA PAROLE

On peut écrire, et l’on écrit;
On peut se taire, et l’on se tait.
Mais pour savoir que le silence
Est la grande et unique clef,
Il faut percer tous les symbols,
Dévorer les images,
Ecouter pour ne pas entendre,
Subir jusqu’à la mort
Comme un écrasement
Le poids vivant de la parole.



www.alberthagenaars.nl

ROBERT DESNOS

AAN NEDERLAND

Als wellustige deernen, met haren wapperend
In de wind, rijden de stoomtreinen naar je toe.

Alle molens van Don Quichotte
Staan te draaien om je moerassen,
En porceleinen zwanen
Wenden en keren
Langs de kades.
Bij jou is de zon rood en rond
Als een sterappel
Je grachten liggen onder lagen vernis
Nederland!
O miniatuur China!
Waar men jeu de boules speelt
Met bolletjes kaas,
Ik heb je ontworpen volgens
De schoonheidsregels van de droom.
Amsterdam met zijn gekartelde gevels
En zijn Joden en bankiers
En zijn duivel in de klokkentoren
Waar Edgar Poe over vertelt.
Bossen waar kluizenaars in alle rust
En eenzaamheid op zoek zijn naar het juiste inzicht
Sjacheraars bij wie je duistere, magische geschriften ontdekt
Juweliers die tapioca maken met parels
Haarlem waar de tulpen groeien
Onder het toeziend oog van steelpijp rokende boeren
Die ernstig zijn als mandarijnen
Nederland!
En je zeelui
Die binnen je dijken
Papegaaien meebrengen
Van over de oceanen
Van Java en Sumatra
Waar de dichters zangvogels hebben
Waar de slangen dansen
Op het betoverend gefluit van de fakirs
Nederland!
Ik stel me je voor als onze Quai
De Béthune en de sluizen van La Monnaie.
Je bevallige koningin Wilhelmina
Is zij niet prinses Maleine
De fee Morgana heeft haar bokshandschoenen aangedaan
En je glimlacht met de affiches van de cacao
Van Van Houten met je gouden helm en weegschaal
Zoals vrouwe Justitia
Maar alleen jij zegevierde bij de zegening
Van het brood en de wijn
En alle volkeren
Verpletterd door hun overwinningen
Liggen als misdadigers
Aan jouw voeten.


A la Hollande

www.alberthagenaars.nl

WALTER BAUER

HET HART VAN DE STAD

‘Zie je het hart van de stad?’
vroeg iemand aan mij,
en hij wees op de banken, wees op
de machtige gebouwen van de verzekeringsbedrijven,
de warenhuizen als Aladdins wonderholen–
‘Groot, nietwaar?’ Wellicht.
Wellicht iets kleiner, wellicht
niet zo heel groot.

Het hart van de stad…?
Er was daar een man – hoe hij ook heette die ik trof–
een bouwvakker, je kon dat zien–
een man, die ’s avonds naar huis ging;
hij droeg zijn kleine zoon op de schouders,
zijn jonge vrouw liep naast hem.
De kleine, boven iedereen uittorenend,
zong een liedje, dat niemand begreep en niemand hoorde.
Het hart van de stad.


Das Herz der Stadt – Klopfzeichen. 1962

www.alberthagenaars.nl

GUY GOFFETTE

AAN KAVAFIS

Zo ongeduldig en waarvoor nog als de volgende
dag slechts een schuit zonder zeil noch mast is,
een brug over de leegte? Denk aan de oude man
van Alexandrië, aan zijn verborgen schatten

in een lade tussen de sleutels, een rest tabak,
het versleten profiel van een onttroonde goudhaan.
Een toetersignaal op straat, een versnelde pas
in het trappenhuis zou volstaan

om de kamer tot leven te brengen, het mollige lijf
van de engel, de striemende en fragiele schoonheid
van de liefde, en zijn stem in het donker
als zout

in een wonde gewreven, bij het voorbijgaan.


Uit: La Vie Promise
www.alberthagenaars.nl

ELIZABETH JENNINGS (1926-2001)

’S NACHTS

In het holst van de nacht staar ik door het raam
En zie de sterren maar kijk er niet werkelijk naar,
En hoor de treinen zonder er echt naar te luisteren;
Diep in gedachten keer ik me om om mezelf
Wakker te houden, maar ben toch niet helemaal helder.
Iets van mij is buiten, in het duistere landschap.

In hoeverre ben ik dan wat ik denk, wat ik voel?
In hoeverre het oog dat de sterren op hun plaats lijkt te houden?
Beheers ik wat ik kan bevatten
Of is het mijn visie die inschikkelijk is?
Ik woel in mijn gemoed, mijn geest is een muur waarvan ik
De bovenkant kan zien maar nooit op de juiste schaal.

Alles dat ik liefheb is, zoals de nacht, buiten,
Goed om naar te staren, en ziet er uit alsof het
Met een simpele handeling in mijn hoofd gebracht kan worden
Of in mijn hart, maar mijn gedachten erover houden me gescheiden
Van mijn object. Nu diep in mijn bed
Lig ik te draaien en de wereld draait aan de andere kant.



In the night
www.alberthagenaars.nl

OKTAY RİFAT (1914-1988)

.


OVER MUIZEN EN MENSEN

Wees dankbaar, muis
Wees dankbaar voor deze muizenklem
En staar mij niet zo overgevoelig aan
Heb ik je ogen uitgestoken
Je gegeseld
Je ballen rondgedraaid
Ik had je aan het spit kunnen rijgen
Ik heb de macht om je te vergassen
En je levend te verbranden
Je levend te begraven
Welnu, leg je hand op je hart en spreek
Heb ik je vrouw opgeknoopt
Je dochter aan flarden gesneden
Je huis platgebrand
Nee muis nee
Je hoeft je niet te beklagen
Dit is alleen maar een piepklein klemmetje
Geen tank
Geen geweer
Geen jachtvliegtuig


Naar de Engelse vertaling van Nermin Menemencioğlu.
www.alberthagenaars.nl