NORMAN LEVINE - Wachtend op de geboorte van een kind

WACHTEND OP DE GEBOORTE VAN EEN KIND

Ik zat daar te luisteren naar alle pijn in een stem
En keek hoe de hemel van zacht blauw werd
Zodat de huizen tevoorschijn kwamen uit de nacht, ik kon hun vensters zien.
En plotseling, vanuit het niets, schoot een klein zwart speelgoedding,
Een vogel, door het blauw, bereikte de telefoonkabel
Vlakbij het raam, ging zitten en floot.



While Waiting for the Birth of a Child
Vertaling: gastredacteur Erick Kila


www.alberthagenaars.nl

TOMAS DE FAOITE - Ik leg de wind op je aan betekent

Foto: Siti Wahyuningsih



IK LEG DE WIND OP JE AAN BETEKENT

dat ik de vrees voor god in je jaag
dat ik je middels de wind
tot de heer bekeer, of anders
angst voor de wind bijbreng

en in een ongelovige verander
en jou mijn woorden van bekering
op de schouders laat dragen
door een bos van omvallende bomen

wat me herinnert aan Dylans
we hebben geen weerman nodig
om te weten hoe de wind staat,
wat me eraan herinnert,

dat een zangvogel, Menura superba,
sinds het vellen van de bomen
het geluid nabootst
van een kettingzaag in de bossen.



www.alberthagenaars.nl

EDITH LOMOVASKY-GOEL - Twee gedichten

WILDERNIS

Ledematen van stemloze lichamen
verdwijnen
door de groeven van een lied
in een masker
in een verstikkingsdood
dwars door de angst
in een vaartuig zonder hemel
te varen

Deze woestijn heeft ál
haar oases verloren
waar de planeet aan God raakt



ZOEKTOCHT

Wat een marteling
deze benen zonder ziel
deze ogen zonder glimlach
deze lange processie van wapens
die in het licht haken

Hoeveel stemmen die smeken om
Bilaadi
Moledet
neerziend op de vraatzucht van onze grotten



Biladi en Moledet betekenen ‘thuisland’ in het Arabisch en Hebreeuws



From: 'Cuerpo Mediterraneo', 2003



www.alberthagenaars.nl

EUGENIO MONTALE - 'Bleek en diep in gedachten rusten'

‘BLEEK EN DIEP IN GEDACHTEN RUSTEN'

Bleek en diep in gedachten rusten
Op het middaguur, bij de hete muur van een hof,
Tussen doornstruiken en droge stengels luisteren
Naar het wroeten van merels, het schuifelen van slangen.

Op de wikke of in de scheuren in de grond speuren
Naar colonnes rode mieren die nu eens
Uiteenvallen, dan weer samenstromen
Bovenop hopen opgeworpen aarde.

Door het gebladerte langdurig turen
Naar het verre trillen van de schubben van de zee,
terwijl haperend slijpen van krekels
opstijgt van de kale heuveltoppen.

En, wandelend onder de verzengende zon, ervaren,
Met een mengeling van droefheid en verbazing,
Hoe alles wat leeft en beleeft samen-
Valt in het volgen van een muur,
afgezet met de scherpste flessenscherven.


‘Meriggiari pallido e asserto’



www.alberthagenaars.nl

NECATI CUMALI - Een provincienest

EEN PROVINCIENEST

Op de gezichten die ik terugzie
Stond een vreemde angst te lezen
Elke keer dat ik eraan terugdenk
Op de markt, in het koffiehuis
Verdonkeren de gezichten als het water van een bron

De mannen daar zijn altijd lusteloos
Ze werken hard verdienen weinig zeggen niet veel
Ze zitten altijd vol woede
Voor een hoofdknik slaan ze hun vrouw
Leggen ze een hinderlaag schieten een man neer

Alle mensen die ik daar kende
Keken bevreesd op naar de lucht
Keken bevreesd naar de zee
Waren bang voor God, bang voor de dood
Bang voor de veldwachters
Bang voor de ambtenaren van de regering


Naar de Engelse vertaling van Nermin Menemencioğlu


www.alberthagenaars.nl

AFRIZAL MALNA - De machine die schaduwen vastnaait

DE MACHINE DIE SCHADUWEN VASTNAAIT

Hallo Ulrike Draesner

Nacht, vóór het holst van de nacht. Boeken ontdoen zich van de echtgenoot voordat hij zijn mannelijkheid verliest. Afstand die nooit verandert tussen de lijsten van de inkomende en uitgaande post. Een operatiemes op het scherpst van de taal, flessen met infuusvloeistof van achter de poorten van Berlijn halen de nachtlampen weg. De maat van een overhemd kan niet de schaduw vergroten van een man buitenshuis. Wat poëzie is, vraag jij. Tussen taalcursussen, het verplaatsen van stadscultuur van een muurschildering van de East Side Gallery naar een andere muur, en de geur van boter realiseert een tong tussen mespunten. De onttakeling van herinneringen vanaf de baarmoeder tot aan de karkassen van vliegtuigen. En lager nog tot het besef van een geweldige rotzooi. Je merkt dat poëzie jouw ziel grijpt om de schaduwen van de taal te ondergaan en de ruimte daarvan heeft noch buitenkant noch binnenkant. De zwaartekracht van de liefde doet de afstand tussen werelddelen teniet, voert een Indiaas kind naar jouw knuffels. Maar hoger nog, woorden die elke vorm van vertegenwoordiging ondermijnen. Van ’s avonds tot na middernacht. Je ervaart dat de wanden van je huis nog steeds elke herinnering voelen die uit de geschiedenis ontsnapt, door te lezen, op de manier zoals ik heb geleerd. Bruggen waar verhalen over binnenkomen. Wat poëzie is vraag ik me af: een afgescheurd treinkaartje op station Beusselstrasse, dat een windvlaag oproept tot aan de Rosenthaler Platz. Het verschuiven van poëzie tussen de continenten, van de valstrik van de woorden, van elke vertaling die naar een wond stinkt. Ik steek mijn armen in de taal, jij plant een wit seizoen in jouw glimlach. Ik kan nog steeds de kruiden ruiken die ik ooit achterliet, die me in de war brengen tussen Javaanse tierelantijnen en mijzelf die vermenigvuldigd word in het kopieerapparaat. De nacht is nu bijna voorbij. Wat is poëzie? Wij allen zijn de afbeelding van de taal. De schaduwen zijn afgebladderd. Het licht uit elke baarmoeder halen die leven wil geven. Wat poëzie is: een naaimachine die de schaduwen lijf na lijf vast blijft stikken. Een geluidloos opflakkeren in verlaten kleren. Nacht, een nanacht die niet meer hier is.



MESIN JAHIT BAYANGAN

Hallo Ulrike Draesner

Malam, sebelum agak malam. Buku-buku mengaborsi suami, setelah suami mulai kehilangan lelaki. Radius yang tidak pernah berubah antara daftar surat masuk dan surat keluar. Pisau bedah di ujung bahasa, botol infus dari balik gerbang Berlin, mengaborsi lampu-lampu malam. Ukuran kemeja yang tidak bisa memperbesar bayangan lelaki di luar rumah. Apakah puisi, tanyamu: di antara kursus-kursus bahasa, memindahkan kultur kota dari mural East Side Gallery ke ke tembok yang lain, dan bau mentega yang menciptakan lidah di antara pisau. Dekonstruksi memori dari rahim ke bekas reruntuhan pesawat. Lebih turun lagi ke rasa berantakan. Kau rasakan, puisi mengambil jiwaku untuk mendapatkan bayangan bahasa, ruangnya yang tak punya luar dan tak punya dalam. Grafitasi cinta yang melampaui benua, menyentuh anak seorang India dalam pelukanmu. Lebih naik lagi, kata yang meruntuhkan setiap representasi. Agak malam setelah malam. Kau rasakan, dinding-dinding rumah masih merasakan setiap memori yang melepaskan diri dari sejarah, dengan membaca, melalui dan mengalami membaca. Jembatan-jembatan yang mengantar cerita. Apakah puisi, tanyaku: sebuah potongan tiket kereta di stasiun Beusselstrasse, menciptakan bayangan angin ke Rosenthaler Platz. Memindahkan puisi antar benua dari perangkap kata, dari setiap terjemahan yang mencium bau luka. Aku masukkan lenganku ke dalam bahasa, kau tanam musim berwarna putih dalam senyummu. Aku masih bisa mencium rempah-rempah yang melangkah di belakangku, memunggungi waktu, merayuku antara dekorasi Jawa dan aku yang diperbanyak dalam mesin foto copy. Malam, setelah melalui malam. Apakah puisi. Kita potret bahasa. Bayangan mengelupas. Mengaborsi cahaya dari setiap rahim yang ingin melahirkannya. Apakah puisi: mesin jahit yang terus menjahit bayangan antara tubuh dan setelah tubuh. Membuat kobaran sunyi dalam pakaian yang telah ditinggalkan. Malam, setelah malam tidak lagi di sini.


Vertaald in samenwerking met Siti Wahyuningsih, in opdracht van het festival 'The Maastricht International Poetry Nights', 2014.



www.alberthagenaars.nl

HANS K. WEHREN - Centraal station

CENTRAAL STATION

Betonnen lijf en marmergevel
met de muil
van een meervoudige wal,
breedbuikig opgeslagen
tegen stalen wirwar
die zich in het perspectief verliest.
Rusteloos zijn de uren
onder de met gifwolken
gevulde glasstolp,
niet vragend naar de zin
van aankomst
en vertrek.


Großstadtbahnhof - Uit: Unter Tage, über Tage, 1966.



www.alberthagenaars.nl